வாடகை தாய்

அன்றோ பாரத காவியத்தில்
பாண்டவர் தன்னை சுமக்காமல்
தாயார் என்ற பட்டத்தை
மந்திரத்தலேய் தட்டி சென்றாள்

மலடி என்ற பெயரொடு
மழலை செல்வம் தனை வேண்டி
கருவரை எல்லாம் சுற்றிவிட்டு
இன்று கருபையை தேடிவந்தார்

ஆலமாரத்தின் விழுதுபோல
வம்சம் அதனை விரிதிசெய்ய
இயல முடியா மாந்தர்களும்
வாடகை கருபையை நாடி வந்தார்

பேட்டை கோழி தன்னைப்போல
முட்டை தன்னை அதை காது
ஈரைந்து மாதம் பயம் அதில்
காலி யான கல்லறை பாய்கள்அடா

விதயை தாங்கிய நிலம்போல
வாடகை எடுத்த கூட அதனில்
தாய்மை உணர்ச்சி வழிந்த் தொட
தொப்புள் கொடியொடு உறவருதுதோம்

கண்கள் விழிக்கும் முன்னே
வரவொடு வரும் உறவதனை
காத்திருக்கும் புது உறவுக்கு
தாரை வார்க்கும் தார கைகள்